эврилмоқ

фл. 1. Айланмоқ, ўгирилмоқ.

Чархнинг мангу эврилишидан Еллар кезиб юрипти шодон. — А. Исроилов

2. Бирор мақсадга эришиш учун елиб югурмоқ, ҳаракат қилмоқ.

Яшаш учун турли усулда эврила бошлади. — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

Бундай эврилиш фақат номига эканлигини у тушунарди. — А. Ибодинов, “Латофат дўконидаги қатл

1. aylanıw

2. háreket etiw, jelip-juwırıw