evaz

ot 1. Oʻrniga, badaliga toʻlanadigan yoki olinadigan haq, narsa; badal.

Kuyov, evazi naqd boʻlmagan ogʻir mehnatga tob bera olmay, Kimsanoyni olib, shaharga ketib qoldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. (3-sh. egalik va j.k. affikslari bilan - Evaziga) koʻm. vzf. Asos, sabab kabi munosabatni (shunday maʼnoni) bildiradi; badaliga.

Madrasayu hashamdor koʻkoʻpar binolar oʻsha xalqlar qoni evaziga tiklandi. — S. Karomatov, Oltin qum

Ol, deya taqdiring berding qoʻlimga, Oh, nima soʻraysan evaziga yor? — Shuhrat