эваз

от 1. Ўрнига, бадалига тўланадиган ёки олинадиган ҳақ, нарса; бадал.

Куёв, эвази нақд бўлмаган оғир меҳнатга тоб бера олмай, Кимсанойни олиб, шаҳарга кетиб қолди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. (3-ш. эгалик ва ж.к. аффикслари билан - Эвазига) кўм. взф. Асос, сабаб каби муносабатни (шундай маънони) билдиради; бадалига.

Мадрасаю ҳашамдор кўкўпар бинолар ўша халқлар қони эвазига тикланди. — С. Кароматов, Олтин қум

Ол, дея тақдиринг бердинг қўлимга, Оҳ, нима сўрайсан эвазига ёр? — Шуҳрат