etsiz

sft. 1. Eti, goʻshti yoʻq, goʻsht solinmagan: goʻshtsiz.

Etsiz shoʻrva.

2. Eti (goʻshti) meʼyordagidan kam (badan yoki undagi biror aʼzoning eti haqida).

U bilaklari yoʻgʻon, gavdasi etsiz kishi edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Uning oftobda pishgan, etsiz, yirik yonoqli yuzida tomchilar yumalanar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar