эътиборли

сфт. 1. Эътибори, обрўси, нуфузи бўлган, сўзи ўтадиган; нуфузли, ишончли, мўтабар.

Қишлоқнинг эътиборли кишилари.

Ашула тугагач, эътиборли бир одам келин билан куёвни қутлаб, бахт ва тотувлик, ували-жували бўлишни тилади. — Мирмуҳсин, Умид

2. Эътиборга лойиқ; арзирли.

Шайх Ҳамзага бир ўқрайиб қаради-ю, лекин эътиборли гап айтишга ўзида куч тополмади. — К. Яшин, Ҳамза