essiz
эссизessiz I
sft. s. t. Esiz.
Nodonga soʻzlagan essiz soʻzim, Oʻlikka yigʻlagan essiz koʻzim. — Maqol
Essiz, essiz xalq oldida tikka qilib qoʻyib, sud qilinmadi-da! — P. Tursun, Oʻqituvchi
essiz II
sft. 1. Es-hushi oʻzida emas.
Muhammad Jamol mahbubasidan ayrilib, essiz, hushsiz qoldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Xotirasi sust, hech narsani eslab qololmaydigan.