эсмоқ
esmoqэсмоқ
фл. 1. Ҳаво оқими тарзида юрмоқ, урмоқ, ўтмоқ (шамол ҳақида).
Тоғ томондан қор изғирини эсмоқда. — П. Турсун, Ўқитувчи
Енгилгина эсган шамол димоққа турли ўт-ўлан исларини келтириб урар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. кўчма Юзага келмоқ, юз бермоқ, пайдо бўлмоқ.
Эшик очилиб, Жўра кўрингач, Каримовда кичкинагина қўрқинч ҳолати эсди. — Ҳ. Шамс, Душман