эскирмоқ

фл. 1. Ишлатилиб, тутилиб эски бўлмоқ, тўзимоқ ёки яроқсиз ҳолга келмоқ.

Эскирган тўн. Эскирган машина,

Темирчининг икки хонадан иборат уйи эскириб кетган ва пастқам эди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин

Шипи шарқча нақшдор уй, нақшлар эскириб, ранги хиралашган. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Давр талабларига мос келмайдиган бўлиб қолмоқ; истеъмолдан чиқмоқ, урфдан, модадан қолмоқ.

Эскирган дарслик. Эскирган сўз.

Чўлнинг, йиллар ўца ҳам, эскирмаган тартиб-қоидалари бор чўпон халқи унга бўйсунади. — Газетадан

3. Яшаш, фаолият муддати узаймоқ.

Оила эскирган сари эр-хотин олтин ва гавҳарга айланиб боради. — Газетадан