eshelon

ot 1. harb. Maxsus yuk, texnika, artilleriya, tank va qoʻshinlar ortilgan poyezd yoki avtokolonna.

Harbiy eshelon,

Bizlar bir eshelon soldat, bepoyon dashtga tushib, sayozgina daryo boʻyida chodir tikib yotardik. O. — Yoqubov, Izlayman

2. harb. Ketma-ket saf tortgan, birin-ketin jangga solinadigan qoʻshinlarning navbatdagi guruhi.

Birinchi eshelon,

Aviarazvedkaning maʼlumotiga qaraganda, dushman biz tarafga ikkinchi eshelonini burgan. — Shuhrat, Shinelli yillar

3. Bir xil yuk ortilgan, bir maqsad bilan joʻnatilgan poyezd yoki avtomobillar qatori.

Paxta ortgan eshelonlar ketma-ket oʻtmoqda.

Stansiyadan telefon qilishdi. Eshelon kelibdi. Yuklarni ertadan qoldirmay tashib olmasak, shtrafga kirar emish. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar