эса

1. Боғлама вазифасини бажаради; бўлса.

бурни бир оз беўхшовроқ эса-да, лекин унинг умуман юз бичими келишган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Шахс, нарса, ҳодисалар кетма-кетлигида ўзи бирикиб келган сўз билдирган шахс, нарса ёки ҳодисани бошқаларига нисбатлаб, ажратиб қайд этади.

Мен эса уни овунтиришга, юпатишга уринардим. — Гулдаста

Қирқинчи йиллардан кейин эса умуман геологлар бормаган. — С. Кароматов, Олтин қум

Мисрда рўй берган мана бу воқеа эса ҳаммасидан ошиб тушади. — Фан ва турмуш

Ундан нарида эса устод Мирсалимов чала бўғизланган қўйдек пихиллаб хуррак отарди. — Гулдаста

3. шв. Ундай бўлса, у ҳолда.

Эса, Оққиз, бориб сен ҳам кўриб кел-чи. — Равшан

Чойхоначи юзига фотиҳа тортиб насиҳат қилди: — Эса, бундайин ўтирма — С. Сиёев, Ёруғлик