эрка

сфт. 1. Меҳр, суйиш ҳисси билан муносабатда бўлинадиган; суюкли.

Эрка қизча билан меҳрибон отанинг ўртасига рахна солиш жоҳиллик. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Булғорнинг эркаси, болам, ёʻл бўлсин — Эрали ва Шерали

Сайр этайлик, кел, бирга, эркам, Рози кецин биздан умрбод — Шодлик учун яралган олам. — Э. Воҳидов, Муҳаббатнома

2. Кўнглига келган ишни қилиш учун ихтиёр бериб қўйилган, талтайтириб юборилган, тантиқ.

Эрка туца онаси, талтаяди боласи. — Мақол

Мунис тенгқурларига ўхшамасди: жуда эрка эди, сержаҳл эди. — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири

Фахриддин эрка ўсган тантиқ бола бўлгани учун Нисо буви: — Ҳа, ишқилиб, икковининг жони омон бўлсин, — деб қўя қолар эди. — А. Қаҳҳор, Бошсиз одам

3. Эркалик, суюмлилик ифодаловчи.

— Ёлғончи экансиз, — деди у яна эрка товушда. — С. Сиёев, Ёруғлик

Гулнор чиройли ва эрка табассум билан, хўп дегандай, бошини қимирлатди. — Ойбек, Танланган асарлар

4. Эрка (эркаклар ва хотин-қизлар исми).