эр

от 1. Эркак жинсига мансуб киши; эркак.

Эр сийлаган ерда азиз. — Мақол

Анғизли ерда от ўлмас, Ийирли ерда эр ўлмас. — Мақол

2. Хотин киши билан никоҳ аҳдида бўлган эркак киши; қаллиқ (ўз хотинига нисбатан).

Эрга бермоқ. Эрга тегмоқ. Эр қилмоқ. Эрдан чиқмоқ. Элдан қолгунча эрдан қолган яхшироқ. — Мақол

Яхши хотин эрни эр қилади, ёмон хотин — ер (қилади). — Мақол

Қизимнинг кўнглини ол, эридан чиқариб, сенга бераман. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

3. Мард, олийжаноб, жасур киши.

Эр бошига иш тушса, этик билан сув кечар, От бошига иш тушса, сувлуқ билан сув ичар. — Мақол

Эр йигит майдонда билинар. — Мақол

Эр йигит энаси ғариб ўларми, Энам деб, мастонга кўнгил берарми? — Рустамхон