эпламоқ

фл. 1. Уддаламоқ, уддасидан чиқмоқ.

Ишни эпламоқ. Сен раис бўлсанг, эплайсан.

Бирон бошқа ҳунарнинг бошини туца ҳам эплаб кетарди. — С. Сиёев, Ёруғлик

Сенлар ҳали битта ўқишни ҳам эплолмай юрибсанлар. — Э. Райимов, Ажаб қишлоқ

2. Тўғри, меъёрий ҳолга олмоқ, шундай ҳолда тутмоқ.

Гулнор бошига илган камзулини жўрттага эплай олмаган бўлиб, юзини бир зумгина Ёʻлчига кўрсатиб олди. — Ойбек, Танланган асарлар

Аввал битта хотинни эплаб, кейин бошқасига қўл чўз! — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

3. Ёʻл-амалини қилмоқ, эпини қилмоқ.

Эскини эплагунча эсинг кетар. — Мақол

Оз бўлса, эплаб кўр, Кўп бўлса, сеплаб кўр. — Мақол

бир ўспирин укаси бор экан, бу ҳам бировда ишлар экан, ўзини эплаб кетади. — Ойбек, Танланган асарлар