эпкин

от 1. Шамол, сув ва шу кабиларнинг оқими, шу оқимдаги таъсири, уриниши.

Шабада саратон яйловининг бошни айлантирадиган эпкинини олиб келади. — А. Мухтор, Чинор

Эпкинга бардош беролмай, сув тагида бир-бирига урилаётган катта тошларнинг гулдур-гулдури кишини ваҳимага солади. Ҳ. Нуъмон ва А. — Шораҳмедов, Ота

Хирмончилар эпкин туриб қолса, кечалари ҳам дон шопириб чиқишарди. — Н. Қобил, Унутилган соҳиллар

Шу пайт унинг кўзи кечки эпкинда силкинаётган супа ёқасидаги бўйчан майсага тушиб қолди. — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

2. Умуман, нарсанинг ёʻналиши, ёʻналишдаги уриниш кучи.

Бу зиддиятларнинг эпкини ўша биринчи учрашувдаёқ эсган эди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Салмоқ, залвор, силтов.ÖNEM

н gust, rush

epkin