ensa
энсаensa
ot Odam boshining orqa pastki qismi; ensa suyagi.
Choyxonachi doʻppisini peshonasiga surib, ensasini qashidi. — E. Usmonov, Yolqin
- Ensasi qotmoq Yoqimsiz gap, ish, xatti-harakat, holat va shu kabilardan gʻashi, gʻazabi qoʻzgʻamoq; achchiqlanmoq. Oyimning gaplariga buvimning ensasi qotibdi. — E. Rayimov, Ajab qishloq[Elmurod] Murzinning bu tomonga kelayotganini koʻrdi-yu, ensasi qotib, qizdan yiroqlashdi. Shuhrat, — Shinelli yillarU qilib yurgan ishlarni koʻrgan odamlar ensasi qotar, bir tamagir rasvo ekanligidan gʻazablanardilar. Mirmuhsin, — Meʼmor