энмоқ

фл. 1. шв. 1 Паст (қуйи) томон ёʻналмоқ; тушмоқ.

Тарлон пастга энаётганда, олд оёқлари букилиб, йиқилиб кетайин деди. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом

Келинчак чорраҳадан ўтиб, паст кўчага эниб кетди. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса

Собир йигитча ортидан пастга энаркан, оёғи тортмаётганини ҳис этди. — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

2. Тегмоқ, қўнмоқ, ўтирмоқ.

тўлқин зарралари соҳил устида учиб, садақайрағочларнинг яланғоч шох-бутоқларига энади. — Й. Шамшаров, Тошқин

лабларига энган кўз ёшларини ялаб, ув тортди аёл. — Н. Қиличев, Устун

3. Пайдо бўлмоқ, кирмоқ.

Қозиғига мол боғланган хонадонга барака энади. — С. Нуров, Нарвон

Мезон шамолини еган сапчаларга ҳам шира энади. — С. Нуров, Нарвон

Мамасаид эрмисан эрдай бўлиб, вужудига куч эниб бахт қушининг бошига қўнмоқчи бўлаётганидан ўзида ёʻқ шод. — Т. Сулаймон, Интизор

1. eniw, payda bolıw, kiriw

2. tiyiw, qonıw, otırıw

3. tómenge túsiw