энгашмоқ

фл. 1. Белни букиб, тананинг юқори қисмини қуйи солмоқ; эгилмоқ.

Ғуломжон чиройли қаддини букиб, онаси устига энгашди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Энгашиб, палакларни титиб қарасанг, тугунак, сапча, хомаклар қийғос — Н. Фозилов, Дийдор

2. Оғмоқ, қийшаймоқ.

Минора энгашиб қолибди.

Арава миниб келган Тожибой от устида, девордан энгашиб тушган гилос шохини қайириб турганида, Лутфихон чиқиб қолди. — С. Аҳмад, Муҳаббат