engashmoq

fl. 1. Belni bukib, tananing yuqori qismini quyi solmoq; egilmoq.

Gʻulomjon chiroyli qaddini bukib, onasi ustiga engashdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Engashib, palaklarni titib qarasang, tugunak, sapcha, xomaklar qiygʻos — N. Fozilov, Diydor

2. Ogʻmoq, qiyshaymoq.

Minora engashib qolibdi.

Arava minib kelgan Tojiboy ot ustida, devordan engashib tushgan gilos shoxini qayirib turganida, Lutfixon chiqib qoldi. — S. Ahmad, Muhabbat