эмламоқ

фл. 1. Юқумли касалликларнинг олдини олиш учун одам ёки ҳайвон организмига тери орқали зардоб юбормоқ.

Чечакка қарши эмламоқ. Тифга қарши эмламоқ.

Куни билан уйма-уй югуриб касал боқар, мактаб болаларини эмлар, узоқ тоғ қишлоқларига отда бориб, касалларга ёрдам кўрсатар эди. — А. Мухтор, Чинор

2. эск. Кинна, дуо ва бошқа қоқиқ-суқуқлар билан даволамоқ.

Саройбон бир қайроқни унга булғаб олиб келиб, Некқадамнинг бошига суртиб, эмлаб: — Бой ака! Кулингизнинг боши тошдан бўлсин, — деди. — С. Айний, Қуллар.