emlamoq

fl. 1. Yuqumli kasalliklarning oldini olish uchun odam yoki hayvon organizmiga teri orqali zardob yubormoq.

Chechakka qarshi emlamoq. Tifga qarshi emlamoq.

Kuni bilan uyma-uy yugurib kasal boqar, maktab bolalarini emlar, uzoq togʻ qishloqlariga otda borib, kasallarga yordam koʻrsatar edi. — A. Muxtor, Chinor

2. esk. Kinna, duo va boshqa qoqiq-suquqlar bilan davolamoq.

Saroybon bir qayroqni unga bulgʻab olib kelib, Nekqadamning boshiga surtib, emlab: — Boy aka! Kulingizning boshi toshdan boʻlsin, — dedi. — S. Ayniy, Qullar.