эм
emэм
ЭМ ъдавў. Ширин сўз ҳам касалга э м б ў л а -д и. Қадимги туркий тилда ҳам шундай талаффуз қилинган бу от ъшифобахш ўсимликъ маъносини англатган бўлиб (ДС, 171), ъдаво' маъноси шу маънодан ўсиб чиққан (ЭСТЯ, I, 270); эм сўзи ҳозирги ўзбек тилида мустақил ишлатилмайди, эм бüл- феъли таркибида келади
1. Чечак ва баъзи бошқа касалликларнинг олдини олиш учун тери орқали юбориладиган зардоб ва уни тери орқали юбориш
Тирсагидан юқорида олтинга босилган муҳрдек эм изи кўриниб турарди — Мирмуҳсин, Яширинган куч
2. Дори, дори-дармон; умуман, шифобахш нарса
Доктор сақлаб қолди ўлимдан, Эми билан согайдим отдай — О. Юнус