elitmoq

fl. 1. Elimoq feʼlining orttirma nisbati.

Issiq, yumshoq paxta qoplar, aravaning beshik singari tebratishi kecha uyqudan qolgan Gʻulomjonni elitdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Hey, doʻstim, bu chekishingda meni elitib qoʻyasan-ku. — Shuhrat, Oltin zanglamas

2. koʻchma Es-hushini, ixtiyorini ogʻdirmoq, shu holatda oʻziga jalb etmoq.

Maynaning gul bargiga oʻxshash tiniq yuzi, quyuq kipriklari ostidagi qora koʻzlari navkarni elitib qoʻygan edi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi