элитмоқ

фл. 1. Элимоқ феълининг орттирма нисбати.

Иссиқ, юмшоқ пахта қоплар, араванинг бешик сингари тебратиши кеча уйқудан қолган Ғуломжонни элитди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Ҳей, дўстим, бу чекишингда мени элитиб қўясан-ку. — Шуҳрат, Олтин зангламас

2. кўчма Эс-ҳушини, ихтиёрини оғдирмоқ, шу ҳолатда ўзига жалб этмоқ.

Майнанинг гул баргига ўхшаш тиниқ юзи, қуюқ киприклари остидаги қора кўзлари навкарни элитиб қўйган эди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши