elamoq

fl. 1. Elakdan oʻtkazmoq, elakdan oʻtkazib tozalamoq.

Bostirmada Ziyodaxon supra yozib, un elab oʻtirar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Toʻy arafasida kuni bilan qor yogʻdi, shunday elab yogʻdiki, koʻzlarni ochirmay qoʻydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. (faqat boʻlishsiz shaklda — elamaslik) Eʼtibor (ahamiyat) bermaslik, nazar-pisand qilmaslik.

Zebixon oʻziga munosib yigit izlardi. Oyogʻi tagida oʻralashayotganlarni pisand qilmas, yoʻlini toʻsib, yigʻlab, dardini aytadiganlarni elamas edi. S. — Ahmad, Ufq

Xola qoʻshnisining gapini sirtdan elamagan boʻlsa ham, ammo ichidan zil ketdi. — L. Mahmudov, Vafo

3. kam qoʻll. ayn. Tebratmoq.

Zubayda boshini elab, yoʻq ishorasini bildirdi. — K. Yashin, Hamza