элакишмоқ

фл. 1. Эл бўлиб кетмоқ, дўстлашмоқ.

Ҳафиза, негадир, бу гўзал шаҳарда ёлғизликдан зерика бошлади — қўшни қизлар билан элакишолмади. — Мирмуҳсин, Умид

Кутиб олгани чиққан мактаб болалари бирпасда бир-бирларига элакишиб кетишди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон

2. Тегажоғлик қилмоқ, ҳазиллашмоқ.

Мен билан элакишма.

н 1. bother (with), pester (with), badger (with), importune (with)

2. trifle(with), play (with)

1. doslasıw

2. házillesiw