эҳтиёциз
ehtiyotsizэҳтиёциз
сфт. 1. Эҳтиёт бўлмай ёки эҳтиёт қилмай иш тутувчи; тадбирсиз.
Эҳтиёциз бола,
Элмурод кечаси эшикка эҳтиёциз чиқди-ю, шамоллаб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. кам қўлл. Эҳтиёт қилмай, палапартиш сарф қилувчи; режасиз, исрофгар.