эгик

от 1. Эгилган, қуйи солинган; букик.

Эгик бўйин. Қадди эгик одам

Ҳамза ёлғиз эди, у боқарди тик, Унинг тик қомати ҳеч бўлмас эгик. — Ж. Жабборов

Ўзингни гуноҳкор деб сезмаганингдан кейин, нега бошинг эгик бўлсин?! — И. Раҳим, Ихлос

2. Эгилган, қайрилган; эгри, қийшиқ, қийшайган.

Каттакон бурнининг учи бир оз эгик — С. Нуров, Нарвон

толнинг эгик шохига қўнган қора қарға тинимсиз қағиллаб, қишни чақиради. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар