дув-дув
duv-duvдув-дув
с. такр. Дув ; жуда кўп, беҳисоб.
Дув-дув тўкилмоқ.
У ўғлининг дўстларини кўриши билан кўзларидан дув-дув ёш тўкди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Болалар қоқишса, дув-дув тушади: Оғиз тинмас оппоқ тутидан. — Миртемир, Асарлар
- Дув-дув гап Кўпчилик орасида тарқаган ҳар хил: тўғри ва шубҳали гап-сўз. Кунларнинг бирида маҳаллада дув-дув гап бўлиб қолди: Мухторхон домулла уйланармиш! — А. Қаҳҳор, Тўйда азаҲамма ерда дув-дув гап, шуни ўзингдан билай, деб келдим-да. — Т. Ашуров, Оқ от
дув-дув
Қаранг: дув
ДУВ-ДУВ
duw-duw