дуруст

сфт. 1. Яхши, тузук.

Дуруст одам,

Ҳусайн Бойқаро ҳарбий санъатни дуруст билар эди. — Ойбек, Навоий

Шундай қарорга келингани анча дуруст бўлган экан. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. крш с. взф. Маъқул, яхши, ўринли.

Райимбойнинг қишлоғиданми? Ҳа, дуруст. — С. Аҳмад, Уфқ

Дуруст, мен гапингизга ишонаман, лекин ановларни ишонтириш учун кучли далил керак. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

3. Соғ, тетик, соғ-саломат.

Мурод энди ўзини анча дуруст сезарди. — Т. Ашуров, Оқ от

Терговчи келганида, Қудратулло ўзини анча дуруст ҳис қиларди. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина

4. Мўл, кўп, унумли.

Бу йил сабзавот экинларидан ҳам дуруст ҳосил олинади. — Газетадан

Сидиқжон тушки дам олишдан кейин кечгача хийла дуруст ишлади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

5. Муносабати яқин ва жойида, ўзаро қалин.

Уста Турдиали худо билан дуруст эди, уч ярим яшар қизчаси ўлди-ю, ораси бузилди. — А. Қаҳҳор, Қабрдан товуш