дурда

от 1. Мураббо, қиём, шинни ва шу кабиларнинг бетида ҳосил бўладиган қумоқ-қумоқ парда.

Мураббо дурда боғлабди.

2. Қиздирилган ёғ, сариёғ, шароб ва шу кабилар тагига чўккан қуйқум, қуйқа, лойқа.

Шинни дурдаси.

Томоғи оғриб, кечаси билан иситмалаб чиқар, онаси ярим кечада уйғониб, сут қайнатар, дурда ёғ қўшиб, ичишга мажбур қилар эди. — Ёшлик