durbin

ot 1. Uzoqni yaqin va katta qilib koʻrsatadigan, uzoqdagi narsalarni koʻrish va kuzatish uchun xizmat qiladigan asbob; binokl.

Komandir durbinni koʻziga tutib, har tomonga qaradi. — S. Ayniy, Qullar

Nizomiddin gʻilof ichidan durbin olib, daraxtni koʻzdan kechira boshladi. — N. Safarov, Olovli izlar

2. koʻchma Zehn, aql-idrok.

Komiljon — shishi odam, agronom. Uning durbini siz bilan biz koʻrolmagan narsalarni koʻrishi mumkin. — I. Rahim, Ixlos