дурбин

от 1. Узоқни яқин ва катта қилиб кўрсатадиган, узоқдаги нарсаларни кўриш ва кузатиш учун хизмат қиладиган асбоб; бинокл.

Командир дурбинни кўзига тутиб, ҳар томонга қаради. — С. Айний, Қуллар

Низомиддин ғилоф ичидан дурбин олиб, дарахтни кўздан кечира бошлади. — Н. Сафаров, Оловли излар

2. кўчма Зеҳн, ақл-идрок.

Комилжон — шиши одам, агроном. Унинг дурбини сиз билан биз кўролмаган нарсаларни кўриши мумкин. — И. Раҳим, Ихлос