дур-гавҳар

от 1. Дур ва гавҳар; қимматбаҳо, нодир нарсалар.

2. кўчма Маъноли, мазмунли сўзлар, гаплар.

Лайлининг кўнгли очилиб, ҳар сўзидан дур-гавҳарлар сочилиб, шунда қизнинг баҳри очилганини билиб, энаси айтди — Фолклор

Сенга хат ёзгани ўтирдим, Юрагимдан дур-гавҳар тўкдим. — У. Носир, Юрак