dumdor

sft. 1. Dumi bor; uzun dumli:

Ravshanbek qarasa, bir odam yoldor, dumdor bir jiyron otni yoʻrgʻasiga solib selkillab, ha deb yoʻrgʻalatadi. — Ravshan

2. koʻchma Mujmal, notayin; tagdor, sirli (gap haqida).

Dumdor gap. Dumdor qilib gapirmoq.

— Bir gap boʻlar, deb dumdor qilma, — deydi Patar, — xoʻp boʻladi, deb ayt. — A. Qodiriy, Obid ketmon