думдор

сфт. 1. Думи бор; узун думли:

Равшанбек қараса, бир одам ёлдор, думдор бир жийрон отни ёʻрғасига солиб селкиллаб, ҳа деб ёʻрғалатади. — Равшан

2. кўчма Мужмал, нотайин; тагдор, сирли (гап ҳақида).

Думдор гап. Думдор қилиб гапирмоқ.

— Бир гап бўлар, деб думдор қилма, — дейди Патар, — хўп бўлади, деб айт. — А. Қодирий, Обид кетмон

а tailed, caudate, having a tail

1. quyrıǵı bar, uzın quyrıqlı

2. авıс. dusmal, sırlı (gáp haqqında).