дудуқ

сфт. Баъзи товушларни қийналиб талаффуз этувчи ёки тутилиб гапирувчи.

Дудуқ одам,

Дудуқ одамнинг гапириши қийин, аммо унинг гапини эшитиш ундан ҳам қийин. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Гўдаксиз ўтарман наҳот жаҳондан, Майли, чўтир, дудуқ — севардим жондан. — Миртемир, Асарлар