duduq

sft. Baʼzi tovushlarni qiynalib talaffuz etuvchi yoki tutilib gapiruvchi.

Duduq odam,

Duduq odamning gapirishi qiyin, ammo uning gapini eshitish undan ham qiyin. — F. Musajonov, Himmat

Goʻdaksiz oʻtarman nahot jahondan, Mayli, choʻtir, duduq — sevardim jondan. — Mirtemir, Asarlar