дуч
duchдуч
- дуч келмоқ (ёки бўлмоқ) 1. Учрашмоқ, тўқнашмоқ, рўбарў келмоқ, юзма-юз келмоқ. Ёʻлакка чиқиши билан Анварга дуч келди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ солКушандаси дуч келганда, шундай ҳам думини хода қилар эдики — А. Қодирий, Кичик асарларХусусан, ўқишнинг дастлабки йилида бола кўпгина қийинчиликларга дуч келди. — Фан ва турмушРасо тўққиз эканда ёшим, Бир балога дуч келди бошим. — Ҳ. Олимжон
- Дуч келган Тўғри келган; ҳар қандай; насиб қилган. Қиз дуч келган биринчи таксини тўхтатди. — ЁшликТўйда ошни дуч келган одам дамларди. — ЁшликДуч келган ерларда ётиб юрадиган дайдига ўхшайди. — Шарқ юлдузи