dubulgʻa

ot tar.harb. Boshni tigʻ yoki oʻqdan (shuningdek, boshqa xil zarbalardan) saqlash uchun temir yoki poʻlatdan ishlangan bosh kiyim; shlyom.

Malika qop-qora sochlarini turmaklab, boshiga oltin dubulgʻasini kiydi. — M. Maxmudov, Mangu kuy izlab

oftob suvoriylarning boshlaridagi yaltiroq dubulgʻalarda, egnilaridagi sovutlarda aks etib, koʻzlarni qamashtirar edi. — M. Osim, Oʻtror