дўзах

от 1. Диний тасаввурга кўра: ўлган, дин талабларини бажармаган гуноҳкор бандалар охиратда абадий азобланадиган жой; жаҳаннам.

Дилозорларнинг ҳаммаси дўзахга маҳкумдир. — Ҳадисдан

Дўзахни зино қилган, бировнинг ҳақини еган гуноҳкор бандаларимга яратганман. — А. Қаҳҳор, Асарлар

2. кўчма Кишини ортиқ азоб-уқубат ва мушкул аҳволга солувчи шароит, муҳит, ҳолат.

Яхши рўзғор — жаннат, ёмон рўзғор— дўзах. — Мақол

Бу ғамхона кошона унинг учун дўзах-ку! — К. Яшин, Ҳамза