дохил

1. эск Дохил бўлмоқ.

2. 1) кирмоқ, бир нарсанинг ичига кирмоқ; қадам қўймоқ; етмоқ.

Тонг маҳали Тарлон икковимиз бозор жўнадик. Қизилсувга дохил бўлдик. — Ёшлик

Ёш ҳокимнинг оғзи қулоғида: аҳолиси мамнунлик билан уни кутиб олган шаҳарга дохил бўлади. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

Сарчашма бўйига дохил бўлдингми, Бу чашмада паризодни кўрдингми? — Муродхон

3. 2) дахлдор, алоқадор, тегишли бўлмоқ.

Ҳар ким ўз ҳолига яраша бирор нарса худойи қилиб, савобга дохил бўлишини илтимос қиламан. — С. Айний, Дохунда

Қанчадан-қанча кишининг ҳожатини чиқарди, савобга дохил бўлди. — Н. Қобул, Унутилган соҳиллар

Бир нарсанинг ичига кирган бўлмоқ.

• ~бўлмоқ DAHİL (olmak)

• ДОХИЛ БЎЛМОҚ 1) kiriw, ishine kiriw; qádem basıw; 2) baylanıslı, tiyisli bolıw.