довулли

сфт. 1. Довули бор, довулга эга бўлган..

2. Қаттиқ бўронли; довул бўлиб турадиган.

Баҳорда сел, дўл, бўрон ва довулли кунлар бўлди. — Газетадан

Қиш чиқиб, довулли кунлар камайиб қолди. — А. Мухтор, Чинор