довул

dovul

1 та луғатда: Изоҳли яна 3 та луғатда — ҳаммасини кўриш ЖСОН Шеваларда Барча қидирув натижалари

Изоҳли луғат

довул И

от Вайронлик келтирувчи кучли бўрон.

Довул турди. Довулда қолмоқ.

Сал ўтмай осмон оқариб, атроф ёриша бошлади-ю, тунги қора довулнинг қабиҳ иши бутун даҳшати билан намоён бўлди. — О. Ёқубов, Диёнат

Ёлғизлик қурсин, ёлғизга қоронғи тунда шабада ҳам довул бўлиб туюлар экан. — И. Раҳим, Ихлос

довул ИИ

от 1. эск. Овчилар, тўпчи қоровуллар ёки ҳарбийлар учун мўлжалланган, теридан ёки пўлатдан ясалган махсус ноғора.

Довул ҳар вақт миршабнинг ўзи ёки унинг ўрин-босари шаҳарни айланиб юрганда чалинарди. — С. Айний, Дохунда

Урди Ҳасан довулни, Қат-тиқ тортиб айилни. — Равшан

Аҳён-аҳёнда узоқлардан довул товуши эшитилади: тун посбонлари уйқудаги шаҳарни қўриқлаб юрадилар. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси

2. (ёки Довул қоқмоқ чалмоқ)

3. 1) қаттиқ, даҳшатли овоз чиқармоқ, гумбурламоқ.

Ихтиёрим ҳеч бир касга бермадим, Довул қоқиб, шунқоримни чуймадим. — Эрали ва Шерали

Момақалдироқ ваҳимали довулини қоқиб, гоҳ у томонда, гоҳ бу томонда чақмоқ чақарди. — Н. Сафаров, Саодатнинг қиссаси;

4. 2) бонг урмоқ.

Сиз деб қоқдим, яна балким қоқарман, Исён довулини қаттиқ қоқарман. — С. Абдулла, Тоҳир ва Зуҳра