довучча

от шв. Ҳали пишмаган, ғўр ўрик, ғўра.

Деворлар оша эгилиб ётган ўрик шохида данак қотирган довуччалар маржондек тизилган, оқариб қолган гилослар устида чумчуқлар парвона бўларди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Келинлар ўрикнинг шохини эгиб, лабини қимтийди: Нордон довучча! — С. Акбарий, Меҳригиё