довламоқ

фл. с. т. Ҳақ-ҳуқуқ талаб қилмоқ, талашиб олмоқ; дов, даъво қилмоқ.

Кучли билан курашма, молли билан довлашма. — Мақол

Назаров ҳузур қилиб керишди: Эсинг бўлса, келиб мен билан довлашасанми, мияси суюлган чол! А. — Кўчимов, Ҳалқа

Отанг етолмади бу кунларга. Толеингни довлаб бериб, ўлиб кетди. А. — Мухтор, Давр менинг тақдиримда

Ёʻқ, энди мен ҳаётдан ўз тегишимни, ўз чароғон кунларимни довлаб оламан. А. — Мухтор, Асарлар

в demand