dovlamoq

fl. s. t. Haq-huquq talab qilmoq, talashib olmoq; dov, daʼvo qilmoq.

Kuchli bilan kurashma, molli bilan dovlashma. — Maqol

Nazarov huzur qilib kerishdi: Esing boʻlsa, kelib men bilan dovlashasanmi, miyasi suyulgan chol! A. — Koʻchimov, Halqa

Otang yetolmadi bu kunlarga. Toleingni dovlab berib, oʻlib ketdi. A. — Muxtor, Davr mening taqdirimda

Yoʻq, endi men hayotdan oʻz tegishimni, oʻz charogʻon kunlarimni dovlab olaman. A. — Muxtor, Asarlar

v demand