дўрилдоқ
doʻrildoqдўрилдоқ
сфт. Дўриллаган, бир оз бўғиқ, ёʻғон.
Назар ширасиз, дўрилдоқ овозда шеър ўқий бошлади. — Э. Усмонов, Ёлқин
Софиянинг қулоқлари остида отасининг дўрилдоқ, аммо эркаловчи овози янграгандек бўлди. — Ў. Ҳошимов, Пўлат чавандоз
ДЎРИЛДОҚ
gúrildegen, gúrildep sóyleytug'ın