doʻrildoq

sft. Doʻrillagan, bir oz boʻgʻiq, yoʻgʻon.

Nazar shirasiz, doʻrildoq ovozda sheʼr oʻqiy boshladi. — E. Usmonov, Yolqin

Sofiyaning quloqlari ostida otasining doʻrildoq, ammo erkalovchi ovozi yangragandek boʻldi. — Oʻ. Hoshimov, Poʻlat chavandoz

gúrildegen, gúrildep sóyleytug'ın