doʻq
дўқdoʻq I
ot Qoʻrqitish, choʻchitish, tartibga chaqirish uchun aytilgan gap, qilingan harakat; poʻpisa, siyosat.
Doʻq urmoq (qilmoq). Oʻgʻri doʻqi bilan qoʻrqitar, Yomon ayol — yigʻisi bilan. — Maqol
- Doʻq urmoq (yoki qilmoq) Qoʻrqitmoq, doʻq-poʻpisa qilmoq, doʻqlamoq. Keyin ovozini pardama-parda koʻtarib, doʻq ura ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.— Qochishning yoʻlini moʻljallab qoʻydingmi, rostingni ayt! — dedi Juman doʻq qilib. — A. Muxtor, Tugʻilish.— Haddingizdan oshmang, — deb doʻq urdi Yaxshiboyev. — M. M. Doʻst, Lolazor.
doʻq II
ot Jarangsiz narsalarning urilishidan hosil boʻlgan ovoz.
Doʻq etgan ovoz eshitildi. Choynakni doʻq etib yerga qoʻydi.
Shokir ota oʻtirgan joyida hassasini yerga doʻq etib urdi. — Oybek, Tanlangan asarlar.
DOʻQ
Qoʻrqitish uchun aytilgan gap, qilingan harakat; poʻpisa.TEHDİT
doʻq
угроза, запугивание
doʻq urmoq (qilmoq) стращать.
doʻq
n threat, menace
DOʻQ
- DOʻQ URMOQ doq urıw, qorqıtıw
doʻq
Drohung f, Bedrohung f, Androhung f
Doʻq
русскийугроза, запугиваниеанглийскийthreat, menace, intimidatingфранцузскийmenaceарабскийتَهْدِيدٌ