Проект Hayot Foundation
Ру

doʻppi

дўппи
Толковый словарь узбекского языка

doʻppi

ot Avra-astarli, koʻpincha qavima, pilta urilgan, tepa, kizak va jiyakdan tarkib topadigan guldor yoki gulsiz, toʻgarak yoki toʻrtburchak shakldagi bosh kiyimi

  • Baxmal doʻppi
  • Gilam doʻppi
  • Hoji doʻppi
  • Chust doʻppi
  • Zar doʻppi
  • Tagdoʻzi doʻppi

Bosh omon boʻlsa, doʻppi topilar. — Maqol

[Sidiqjon] Nima deyishini bilmay, boshidan doʻppisini olib, u yoq-bu yogʻiga chertdi, tizzasiga qoʻyib, jiyagini tortdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Esiz yigitlik, esiz boshdagi doʻppiyu beldagi qiyiq. — S. Ahmad, Ufq

Yoʻlchi uchun oʻzi tayyorlagan yaxi/i tagdoʻzi doʻppini kiydirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

  • Birovning doʻppisini birovga kiygizmoq Oʻzining foydasini koʻzlagan holda boshqalarni aldab, laqillatib yurmoq
  • Doʻppini almashtirgandek Juda oson, qiyinchilik tugʻdirmaydigan
  • Doʻppini yerga quyib Xotirjamlik bilan, bamaylixotir, diqqatni bir joyga toʻplab
  • Doʻppining tagida odam bor “Ehtiyot boʻl“, siringni saqla, laqillab gapiraverma maʼnolaridagi ibora
  • Doʻppini osmonga otmoq (yoki irgʻitmoq, tashlamoq) Ortiq darajada quvonmoq, nihoyatda xursand boʻlmoq
  • Doʻppisini ol desa, kallasini (yoki boshini) olmoq Biror ishni lozim boʻlganidan ham oʻtkazib, ortiq darajada va qoʻpol qilib bajarmoq
  • Doʻppisi yarimta Ishi joyida, gʻam-tashvishi yoʻq, parvoyi falak, begʻam

Сообщить об ошибке в статье